prof. Władysław Niemirski (1914 – 2001)

  • Drukuj

Władysław Niemirski urodził się 19 czerwca 1914 roku w Wiśle. W latach 1925-1928 uczęszcza do gimnazjum im. A. Osuchowskiego w Cieszynie, a następnie od 1929 do 1933 roku do Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego również w Cieszynie, gdzie uzyskuje świadectwo dojrzałości. W 1933 roku rozpoczyna studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które zostają przerwane wybuchem II wojny światowej. Już w czasie studiów interesowały Władysława Niemirskiego zagadnienia z dziedziny urbanistyki i projektowania terenów zieleni, dlatego od 1937 roku rozpoczyna pracę zawodową w pracowni prof. Franciszka Krzywdy Polkowskiego, opracowując w zespole z profesorem dr Franciszkiem Krzywdą Polkowskim projekt zieleni dla miasta Wisły (1938). W tym samym roku uzyskuje wyróżnienie w konkursie na projekt domów robotniczych na Śląsku. Od 1942 roku do końca okupacji, pracował w charakterze ogrodnika przy budowie parku wokół dworku Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli odbywając tam praktykę ogrodniczą pod kierunkiem profesora F. Krzywdy Polkowskiego. W 1947 roku Władysław Niemirski wznawia studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, gdzie uzyskał w 1948 roku dyplom magistra inżyniera architekta. Tematem pracy magisterskiej był projekt Instytutu Kształtowania Terenów Zieleni (IKTZ) na Górnym Ujazdowie, której promotorem był prof. Franciszek Krzywda Polkowski.

Projekt wstępny Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku. Oprac. w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Komunalnego w Warszawie. Autorzy projektu: Władysław Niemirski przy współpracy: Barbara Chrzanowska, Elżbieta Jankowska, Ludwik Lawin, Wacław Chojnacki, Barbara Kuszell, Helena Krupińska, Włodzimierz Klimczewski, Janina Skuczyńska, Teresa Potulicka-Łatyńska, Stanisława Smolaga, Wanda Ziółkowska, Laura Konokowska, Barbara Attak. Z czasem do zespołu dołączyli pracownicy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie: Edward Bartman, Marek Kiciński, Stanisław Rutkowski (inf. uzup. przez J. Łukaszkiewicza i B. Fortunę-Antoszkiewicz).

W 1948 roku W. Niemirski rozpoczyna pracę w Zakładzie Architektury Krajobrazu na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej na stanowisku starszego asystenta, pracując na tym stanowisku do lutego 1950 roku. W tym czasie pracuje również w Centralnym Biurze Projektów Zakładu Osiedli Robotniczych jako projektant i konsultant d/s zieleni oraz w Biurze Projektów Architektonicznych i Budowlanych jako projektant. Doświadczenia nabyte we współpracy z prof. F. Krzywdą Polkowskim, ugruntowują zainteresowania Władysława Niemirskiego na polu architektury krajobrazu. Od stycznia 1950 roku Władysław Niemirski rozpoczyna pracę na stanowisku adiunkta na Wydziale Ogrodniczym SGGW w Katedrze Kształtowania i Zdobienia Krajobrazu. W tym czasie rozpoczyna pracę nad projektem, a następnie realizacją 640 hektarowego Śląskiego Parku Kultury i Wypoczynku imienia gen. Jerzego Ziętka w Chorzowie, gdzie pełni w latach 1950 - 1958 funkcję generalnego projektanta. Po utworzeniu na Wydziale Ogrodniczym SGGW Sekcji Kształtowania Terenów Zieleni (1954) prowadzi wykłady i ćwiczenia z projektowania terenów zieleni oraz pełni obowiązki kierownika Katedry Projektowania Terenów Zieleni.

W 1957 r. Centralna Komisja Kwalifikacyjna przyznaje Władysławowi Niemirskiemu tytuł docenta. W latach 1958 - 1961 Władysław Niemirski pracuje także na stanowisku głównego specjalisty w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego. Prace projektowe Władysława Niemirskiego eksponowane były na Międzynarodowej Wystawie w Wiedniu z okazji Międzynarodowego Kongresu Architektów Krajobrazu (1954), na wystawie w Akademii Architektury w Berlinie (1955). Opracowanie projektowe Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie wystawiane były w Zurich (1956) z okazji Kongresu IFLA, ekspozycja ta prezentowana była również w Lizbonie, Kolonii i Bostonie. W 1967 roku Rada Państwa nadaje Mu tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych. W latach 1957 - 1962 był prodziekanem, a w latach 1962 - 1964 dziekanem Wydziału Ogrodniczego SGGW. W tym okresie był członkiem: Resortowej Komisji Programowej Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, Komisji d/s rozbudowy Uczelni, komisji d/s rozwoju Wydziału Ogrodniczego i przewodniczącym Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej. W latach 1973 - 1975 piastuje stanowisko zastępcy dyrektora Instytutu Kształtowania Terenów Zieleni i Ochrony Przyrody, a od 1977 - 1979 roku jest dyrektorem tegoż Instytutu.

W pracy naukowo dydaktycznej profesor Władysław Niemirski skupia swoją uwagę na opracowaniu programu nauczania dla przedmiotu projektowanie. Owocem tych dociekań była redakcja książki "Kształtowanie terenów zieleni". Książka ta stała się podstawowym podręcznikiem w języku polskim dla studentów architektury krajobrazu. W ciągu 34 lat pracy w Katedrze Projektowania Terenów Zieleni był promotorem 7 prac doktorskich i 167 prac magisterskich. W tym okresie opracował 44 projekty różnego rodzaju, od projektów ogrodów przydomowych po projekty układów terenów zieleni miejskiej. W latach 1958 1964 był konsultantem i doradcą do spraw zieleni w wielu biurach projektowych w Warszawie i w Polsce. W 1969 roku zostaje członkiem Komisji d/s Roślin Ogrodniczych przy Radzie Naukowo Technicznej Ministerstwa Rolnictwa oraz członkiem Komisji d/s Programów i Podręczników w Ministerstwie Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. Profesor W. Niemirski był także członkiem Komitetu Nauk Ogrodniczych PAN, Rady Naukowo Technicznej przy Ministrze Rolnictwa, członkiem Sekcji Problemów Zdrowotnych i Rekreacyjnych w Środowisku Przyrodniczym Komitetu Architektury i Urbanistyki przy Wydziale IV Nauk Technicznych PAN. W 1984 roku przechodzi na emeryturę. Za zasługi dla oświaty i wychowania odznaczony został w 1979 roku Medalem Edukacji Narodowej, a w 1983 roku Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla SGGW, a także odznaczony był wieloma odznaczeniami państwowymi. Po przejściu na emeryturę prof. W. Niemirski skierował swoje zainteresowania na malarstwo. W okresie od 1984 do 1994 roku powstaje kilkaset rysunków, akwarel, gwaszy i obrazów olejnych. Dominującym tematem obrazów jest pejzaż i portret drzewa. W czerwcu 1994 roku odbył się wernisaż pierwszej wystawy malarstwa prof. Władysława Niemirskiego.

PUBLIKACJE:

  • Niemirski W. ,Słowiński K. /red/, 1959 wyd. I, 1963 wyd. II: ”Śląski Park Kultury” nakładem „Komitetu Budowy W. P. K i W. w Katowicach. Wyd. : Śląsk, Katowice
  • Niemirski W. ,1962: "Główne czynniki rozwoju zieleni na terenach i urządzeniach sportowych" [w. ] Materiały z II seminarium Sekcji Architektury Sportowej SARP
  • Niemirski W. ,1970:"Współczesne kierunki w projektowaniu terenów i urządzeń wypoczynkowych w Polsce" materiał na konferencję SARP "Projektowanie terenów i urządzeń rekreacji" SARP, Warszawa
  • Niemirski W. /red/,1974: Kształtowanie terenów zieleni [oraz autorstwo czterech rozdziałów] Arkady, Warszawa

PRACE PROJEKTOWE:

  • Projekt zieleni dla m. Wisła (w zespole F. Krzywdy Polkowskiego);
  • Projekt zieleni dla fabryki i osiedla mieszkaniowego w Żychlinie, współautor: A. Zielonko;
  • Projekt zieleni dla osiedla Chorzów Barbara;
  • Projekt zagospodarowania parku Dolinka Szwajcarska w Warszawie;
  • Projekt stadionu sportowego Zrzeszenia Stal w Ustroniu;
  • Projekt zieleni na placu Szembeka w Warszawie;
  • Projekt zieleni osiedla mieszkaniowego Praga II w Warszawie;
  • Projekt zieleni Cmentarza Żołnierzy Radzieckich w Warszawie, współautor: Z. Hellwig; J. Dworakowska;
  • Projekt zagospodarowania Cmentarza Żydowskiego na Bródnie w Warszawie;
  • Projekt parku kultury w Lublinie;
  • Projekt parku kultury w Pruszkowie;
  • Projekt parku kultury na Bielanach w Warszawie;
  • Teoretyczne projekty ogrodów i placów zabaw dla dzieci;
  • Projekt Śląskiego Parku Kultury w Chorzowie oraz: projekt teatru na wolnym powietrzu, projekt części festynowej, projekt wystawy ogrodniczej, projekt rosarium (kierownik zespołu);
  • Projekt ośrodka kolonijnego w Helenkowie k/Warszawy;
  • Projekt urbanistyczny zieleni m. Gołonóg, współautor: S. Sobolewski;
  • Projekt urbanistyczny zieleni śródmieścia Katowic, współautor: S. Sobolewski;
  • Projekt urbanistyczny zieleni m. Grodziec, współautor: S. Sobolewski;
  • Projekt Centralnego Ogrodu Botanicznego PAN w Warszawie, współautorzy: E. Jankowska, B. Kuszell;
  • Projekt ogrodu zoologicznego w Warszawie, współautorzy: E. Jankowska, B. Kuszell, B. Dobrogojska;
  • Projekt parku w Białymstoku;
  • Projekt Cmentarza Obozu Straceń w Treblince, współautor: A. Zielonko;
  • Studium programowo przestrzenne układu terenów zieleni Olsztyna (kierownik zespołu)
  • Studium programowo przestrzenne układu terenów zieleni m. Oborniki Śląskie (kierownik zespołu)
  • Projekt koncepcyjny ogrodu zoologicznego w Toruniu, współautorzy: S. Rutkowski, P. Wolski;
  • Studium zagospodarowania strefy ochronnej wokół zakładów petrochemicznych w Płocku (kierownik zespołu);
  • Projekt zagospodarowania kąpieliska i parku miejskiego Żyrardowie, współautor: S. Rutkowski;
  • Projekt parku miejskiego w Otwocku, współautorzy: S. Rutkowski, P. Wolski;
  • Projekt zagospodarowania przestrzennego parku miejskiego w Dolinie Trzech Stawów w Katowicach (kierownik zespołu)
  • Studium rozwoju terenów zieleni m. Bielsko Biała (kierownik zespołu);
  • Koncepcja zagospodarowania ośrodka wypoczynkowego w Pławniowicach (kierownik zespołu);

KONKURSY:

  • Wyróżnienie w konkursie na projekt domów robotniczych na Śląsku;
  • I nagroda w konkursie na projekt monumentu ku czci pomordowanych w Treblince, współautor: A. Zielonko;
  • I nagroda za projekt urbanistyczny Targów Poznańskich, współautor: F. Krzywda Polkowski
  • II nagroda za projekt urbanistyczny otoczenia Pomnika Wdzięczności w Olsztynie;
  • I nagroda za projekt Ogrodu Botanicznego w Łodzi, współautor: A. Zielonko;
  • Wyróżnienie za projekt urbanistyczny dzielnicy uniwersyteckiej w Lublinie, współautorzy: F. Krzywda Polkowski, A. Zielonko
  • I nagroda w konkursie SARP na projekt zagospodarowania Centralnego Ogrodu Botanicznego w Warszawie, współautor: A. Bartosiewicz, E. Bartman;
  • Wyróżnienie w konkursie na projekt zagospodarowania otoczenia jeziora Kierskiego koło Poznania, współautor: E. Bartman, E. Czarnecka, M. Kiciński, S. Rutkowski, H. Zimny;
  • III nagroda w konkursie na projekt zagospodarowania otoczenia zbiorników wodnych Dzierżno Pławniowice, współautor: E. Bartman, S. Rutkowski;

Opracowali: A. Majdecka-Strzeżek, A. Niemirski, M. Szumański na podstawie: Niemirski A. 1995. „Profesor Władysław Niemirski„ w:”Architekci krajobrazu absolwenci SGGW w latach 1931-1990” w: „Diariusz Katedry Projektowania w Architekturze Krajobrazu” zeszyt 2. /wydanie specjalne z okazji I-go Festiwalu Architektury Krajobrazu/ Wydawnictwo „Fundacja Rozwój SGGW” W-wa